تولدت مبارک آقا معلم
مه 23, 2011
کابوس است نبودنت برای من، برای روز، برای خرداد و برای دو….. برای شمعی که تا ابد خاموش میماند … برای دایه که خاطرش پی دردی ست که برای بودنت کشیده و امروز دردِ نبودنت توان بودنش را ربوده
کابوس است که کابوس نبودنت هیچ روز و لحظهای تمام نمیشود… کابوس ست ندیدن رویای بودنت که رهایم کند از کابوس نبودنت
کابوس ست همهی این روزهای زندگی من بی قهرمان داستانهای شبانهی روزگار کودکی
تولدت مبارک آقا معلمی که همهی افسانههای آسمان را برایمان مشق کردی؛ تولدت مبارک آقا معلم چشم روشن کردستان








مه 26, 2011 at 6:27 ب.ظ.
حتما این روز خوب رو کنار قاسم با هم جشن گرفته اند. پسرم عاشق جشن گرفتن بود و چه بهانه ای بهتر از سالروز به دنیا اومدن آقا معلم برای جشن گرفتن.
مه 27, 2011 at 11:57 ق.ظ.
یه سوال بپرسم؟! شاگردهای آقا معلم روز پدر را برایش جشن می گرفتند؟! به او می گفتند که چه قدر دوستش دارند و در حق شان پدری کرده است؟!
مطمنم که این کارها را کرده اند و می دانم که ان روز ها آقا معلم شادیی را تجربه کرده است که هیچ کس روی این کره خاکی مشابه ان را احساس نکرده بود.
حدااقل من که روز مادر احساس کردم خوشبخت ترین ادم روی زمین هستم و فکر کردم به آقا معلم … :)